Biografia Jerzego Różyckiego

Tak zdumiewajacym stażem artystycznym i pedagogicznymym może się poszczycić znany w naszym Środowisku dyrektor artystyczny i choreograf Jerzy Różycki. Jego talent zauważony został już w dzieciństwie. Mając 5 lat potrafił spontanicznie wymyślać różne kroki taneczne. Karierę baletową rozpoczął jeszcze na terenach byłego ZSRR, gdzie po ukończeniu z wyróżnieniem szkoły baletowej tańczył w Zespole Pieśni i tańca. Objechał wówczas wszystkie większe teatry operowe ZSRR.

Po repatryacji do Polski w 1956 r. został solistą i asystentem Elwiry Kamińskiej, choreografa w PZPiT,, Śląsk". Następnie przeniósł się do znanego na całym Świecie zespołu Miry Zimińskiej-Sygietyńskiej ,,Mazowsze" . Wraz z tymi zespołami występował jako solista w 39 krajach na najsłyniejszych scenach teatralnych całego świata. Podziwiali go królowie, prezydenci i inni wielcy tego świata. Wystąpił też w 6 filmach i wielu programach telewizyjnych (m. in. Ed Sullivan Show).

Od 35 lat tj. od 1971 roku, kiedy osiedlił się w Montrealu, J. Różycki działa jako dyrektor i choreograf polonijnych zespołów tanecznych. Jego poświęcenie oraz miłość do folkloru ludowego oraz do dzieci i młodzieży pochłania go zawsze bez reszty.

U progu swej działalności, przy poparciu dyrektora rozgłośni radiowej K. Stańczykowskiego, który ogłaszał nabór, rozbudował zespół taneczny ,,Podhale", powiększając stan osobowy do ponad 60 osób. W roku 1972 dzięki wytężonej pracy zespół ten zdobył pierwszą nagrodę na festiwalu folklorystycznym w Rzeszowie. Cała Polonia zachwycała się wysokim poziomem tego zespołu.

W 1973 r. za wstawiennictwem A. Morzajewa zorganizowal znany dziś zespół ,,Tatry", do którego w przeciągu dwóch lat wstąpiło 54 tancerzy. Młodzi artyści występowali w programach telewizyjnych i na festiwalach, m.in. na festiwalu ,,Polonia jutra" w Toronto.

Kolejnym stworzonym od podstaw zespołem to ,,Orlęta", które prezentowały się m.in w Place-des-Arts i w Ottawie. W utworzeniu tego zespołu dopomógł wielce znany działacz polonijny L. Poplawski, a J. Różycki przygotował go do występów na dwa festiwale folklorystyczne w Polsce (1978 i 1980).

Różycki kierował też zespołem ,,Polonez" stworzonym w Lachine przy udziale K. Uszyńskiego, uczył tańca w polskich szkołach sobotnich i szkołach angielskich oraz na Uniwersytecie w Sherbrooke. Pracował w wielu jury i komisjach d/s artystycznych. Był powołany pzez Biuro Sekretarza Stanu oraz Ministra Kultury pana Hajdasza do zorganizowania Ethno-Quebec Festival. Był mianowany dyrektorem tego Festiwalu. Otrzymał wiele nagród i dyplomów. Układał też tańce dla teatrów, m.in. w przedstawieniu ,,Fiddler on the Roof". Oprócz tego interesował się zbieraniem folkloru słowiańskiego i jest znawcą folkloru huculskiego. Obecnie prowadzi trzy dziecięco-młodzieżowe grupy taneczne: ,,Maki", ,,Wista" i ,,Tęcza." Próby tych zespołów odbywają się w każdy piątek w sali Parafii Matki Boskiej Częstochowskiej.

J. Różycki jest na terenie Montrealu pierwszym profesjonalnym choreografem polonijnych zespołów folklorystycznych i pionierem w dziedzinie tworzenia tych zespołów. Jego działalność wpisuje się w pielęgnowanie polskiego ducha narodowego. Jest tym, który zaszczepił młodzieży polonijnej, idącej w setki, miłość do polskiego tańca ludowego. Jako profesjonalista potrafił też nauczyć rzemiosła tanecznego. Wniósł wiele pomysłów do układów tanecznych, które do dziś przetrwaly w,, Ślęsku" i ,,Mazowszu". Należą do nich m.in. skomplikowane przysiady i skakanie przez nogę. Tańce, których naucza to: polonezy, krakowiaki, mazury, oberki, kujawiaki, a także rozmaite polki, tańce widowiskowe jak góralski czy marynarski, tańce wirowe (walce) czy zabawowe (mietlosz).

Godnym uwagi jest to, że polskie tańce wprowadza do repertuaru włoskiego zespołu ,,Les Papillons", którego jest dyrektorem artystycznym. Funkcję tą powierzyła mu włoska deputowana w rządzie federalnym - hon. senator Marissa Ferreti Barth. Za opiekę nad tym zespołem otrzymał dyplom uznania od Senatu Kanadyjskiego.

Zespoły prowadzone przez J. Różyckiego uświetniały różne uroczystości. Występowały niezliczoną ilość razy na różnych festiwalach, na opłatkach i święconkach, świętach narodowych i bazarach. Dziś nierzadko w dziecięcych grupach tanecznych tańczą, dzieci byłych jego uczniów, a niektórzy jego wychowankowie zajmują się choreografią. Wytężona praca w dziedzinie popularyzacji polskiej kultury i pielęgnowanie ludowych tradycji są świadectwem głębokiego patriotyzmu J. Różyckiego. Za tę wspaniałą pracę należą, mu się słowa najwyższego uznania.

Radosław Rzepkowski


Galeria