Najpierw powinien chcieć jasno i wyraźnie zostać zakonnikiem lub zakonnikiem-kapłanem. Nikogo nie można prowadzić do zakonu wbrew jego woli. Istotnym warunkiem jest dobre zdrowie fizyczne i psychiczne. Jeśli chce być kapłanem musi mieć ukończoną szkołę umożliwiającą podjęcie studiów wyższych (matura). Lecz z tego, że człowiek chce być zakonnikiem wcale jeszcze nie wynika, że taka jest wola Boża.
Jak, po czym można rozpoznać zbieżność ludzkiego pragnienia oddania się na służbę Bogu z wolą samego Boga? W ewangelicznym opisie powołania dwunastu apostołów jest powiedziane wyraźnie: "Potem wyszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał". Jak można poznać, że mnie też chce? Kryterium autentyczności powołania jest chęć ułatwienia zbawienia wiecznego w pierwszym rzędzie innym, a na drugim miejscu sobie samemu. U podstaw powołania do zakonu musi się znajdować chęć spieszenia drugiemu człowiekowi z pomocą, przy czym pomoc ta winna dotyczyć sfery życia wiecznego.
Kandydat do zakonu musi sobie odpowiedzieć na pytanie: "Czy chciałbym czuć się dostępny, gotowy do służenia wszystkim ludziom?"
Najwyższy, chwalebny Boże, rozjaśnij ciemności mego serca
i daj mi, Panie, prawdziwą wiarę,
niezachwianą nadzieję
i doskonałą miłość,
zrozumienie i poznanie,
abym wypełnił Twoje święte
i prawdziwe posłannictwo.
(św. Franciszek z Asyżu)
WYMAGANE DOKUMENTY KANDYDATA DO ZAKONU
- Prośba o przyjęcie napisana własnoręcznie z przedstawieniem motywów wstąpienia do Zakonu
- Życiorys napisany własnoręcznie
- 3 fotografie
- Opinia księdza proboszcza lub katechety
- Aktualna metryka chrztu
- Świadectwo bierzmowania
- Świadectwo ukończenia szkoły klasyfikującej do rozpoczęcia studiów uniwersyteckich (kandydaci na kapłanów)
- Zaświadczenie lekarskie o stanie zdrowia
Dokumenty należy przedstawić przełożonemu Prowincji bądź Kustodii:
"Życzę Wam, abyście - po rozpoznaniu spraw zasadniczych i doniosłych dla Waszej młodości, dla projektu całego życia, jakie jest przed Wami, doznali tego, o czym mówi Ewangelista: "Chrystus spojrzał na niego z miłością..." Życzę, abyście doświadczyli tej prawdy, że On, Chrystus, patrzy na Was z miłością."
(Jan Paweł II)
Formacja życia zakonnego obejmuje:
- Prenowicjat (postulat) - jest to okres wstępny formacji trwajocy 1 rok, którego celem jest osiągnięcie dojrzałości ludzkiej i duchowej, a także znajomości charyzmatu franciszkańskiego;
- Nowicjat - kandydaci rozpoczynają swe życie zakonne dwunastomiesięcznym okresem, którego głównym celem jest pełniejsze ropoznanie swego powołania; momentem szczególnym nowicjatu są obłóczyny, czyli uroczyste nałożenie stroju zakonnego - habitu - nowicjuszowi; nowicjat kończy się złożeniem profesji zakonnej czasowej - ślubów: posłuszeństwa, ubóstwa i czystości;
- Wyższe Seminarium Duchowne (zakonnicy-kapłani) - obejmuje formację intelektualno-duchową; klerycy kończą dwuletnie studia filozoficzne i czteroletnie studia teologiczne oraz uzyskują tytuł magistra teologii; kluczowym momentem w procesie seminaryjnej formacji jest złożenie profesji uroczystej - ślubów zakonnych na całe życie; po piątym roku studiów klerycy otrzymują święcenia diakonatu, a na zakończenie formacji seminaryjnej - święcenia kapłańskie.
- Juniorat (zakonnicy) to okres dalszej formacji przygotowującej do złożenia wieczystych ślubów zakonnych
Zadaniem każdego człowieka, zwłaszcza młodego, jest odczytanie Bożych zamiarów. Od tego zależy potem całe życie. Aby dobrze odczytać życiowe powołanie, trzeba się modlić, a później to powołanie chronić i pielęgnować. Często będzie ono narażone i poddane wielu próbom.
...błogosławię wszystkich moich braci,
którzy są w zakonie
i będą wstępowali do niego aż do końca świata...
(św. Franciszek z Asyżu)
Powrót do "Strony Kustodii Kanadyjskiej"